De snob en de vrek in mij bakken me soms aardige poetsen. Ik weet dat Joan Didion goede reportages maakt, en ik zie mezelf graag als een man die goede reportages leest. Dit boek kostte bovendien zowat een eurocent. Al dit maakte wel dat ik ineens een zwaar gedocumenteerde tekst zat te lezen over de Cubaanse gemeenschap in het Amerika van de jaren tachtig – een onderwerp waarvoor me elk kader [...]
Moderne kritiek op de diabolische wisselwerking tussen cultuur en de markt is minstens zo oud als de Frankfurter Schule. Adorno beschreef al hoe volgens hem ‘de cultuurindustrie’ de gelijkvormigheid en passiviteit in de hand werkte. Zijn kritiek was vooral politiek: de cultuurindustrie creëert de vraag naar dat wat het kapitalisme aanbiedt en probeert elke mogelijke reflectie daarop uit het beeld te bannen.
Het thema van Seabrook is niet alleen weinig origineel, zijn [...]
Geef me slasherfilms. Geef me thrillers, nieuwsberichten, nare documentaires. Geef me La Nausée of maakt niet uit welke andere existentiële roman en ik zal het allemaal fluitend ondergaan. Maar bespaar me de reality-tv, vooral als die uit Engeland komt. Hommeles op de luchthaven, welzijnswerk in grauwe flats, geestloze Britten die problemen hebben met hun vakantiehuisjes. Niets dat me sneller deprimeert dan dat.
Van reality-tv word ik de kleinste kleinburger, [...]
Ik was nooit eerder in New York. En hoewel het aantal boeken dat in een New Yorkse flat is geconcipieerd niet te tellen is in mijn bibliotheek, raak ik wat The Big Apple betreft niet verder dan een handvol clichés. Wat ik niet wist: wanneer men vóór de twintigste eeuw aan New York dacht, dacht men aan oesters; een grote zeehaven waar de mensen overvloedige hoeveelheden oesters [...]
Vijfentwintig jaar geleden had Robert Hughes (1938-2012) een plan voor een boek over het modernisme, de Catalaanse variant van wat elders in Europa Art Nouveau of Jugendstil werd genoemd. Maar het boek werd steeds dikker en groeide uit tot een algemene geschiedenis van Barcelona. Daar was zijn uitgever, met de Olympische Zomerspelen van 1992 in aantocht, niet rouwig om.
Het epos van Barcelona is rijk en dik en condens, en toch houdt Hughes ermee [...]
Ook in mijn naslagwerkenkast is John Gross goed vertegenwoordigd. Gross tekende voor een handvol bloemlezingen bij de Oxford University Press: verzamelingen aforismen, essays, literaire anekdotes, parodieën… Stuk voor stuk boeken die volgens kenners opvallen door het grote aandeel niet eerder gebloemleesd materiaal. In een bloemlezing uit zijn eigen leven was Gross kennelijk niet geïnteresseerd. Een kort boekje over zijn jeugdjaren mocht volstaan.
John [...]
Abram de Swaan behoort tot Nederlands grootste sociologen, en is niet toevallig gevormd door het oeuvre van Norbert Elias. De Swaan houdt er ook aan van de universitaire olympus af te dalen, zich te profileren als publieke intellectueel en zijn geoefende blik te exploiteren in columns en zeer leesbare essays, reden waarom hij in 2008 de P.C. Hooftprijs ontving. De Swaan staat voor: scherpe [...]
De legendarische journalist Egon Erwin Kisch, een Duitstalige Prager, maakte het begrip ‘razende’ of ‘vliegende’ reporter spreekwoordelijk. Kisch werkte dag en nacht en reisde de wereld rond voor zijn stukken. Om onder de hoon van ‘echte’ literatoren en commentatoren uit te komen, ging Kisch zijn krantenreportages ook bewerken, zodat ze de tand des tijds konden doorstaan. Zijn allerbeste bijdragen lijken op fotografische momentopnames van [...]
Paul Auster doet het weer. Brooklyn dwaasheid is zijn zoveelste boek-in-een-boek. Laf vind ik dat. Auster wil schrijven over de levens van doodgewone Amerikanen — doodgewoon, in de zin dat de American Dream voor hen ook echt een droom is gebleven — maar vertikt het rechtstreeks over hen te rapporteren. Hij laat zijn hoofdpersonage, een van die doorsnee Amerikanen dus, zijn leven en andermans levens [...]
De debuutroman van Keith Gessen ligt volkomen in de lijn van de beginselverklaring van N+1, het literaire tijdschrift (mét filiaal online) waar hij hoofdredacteur van is. N+1 werd in 2004 opgericht om jong intellectueel Amerika een geweten te schoppen in deze neo-conservatieve tijden. Gessen had genoeg van de avantgardistische, solipsistische spelletjes waar Dave Eggers en de zijnen zich bij grote concurrent McSweeney’s [...]