Zoekresultaten 1 - 10 van de 81 voor de tag: humor.
Tien jaar vóór Marc Mijlemans grossierde Gerrit Komrij al in uiterst giftige tv-kritiek in onze contreien. Voor NRC-Handelsblad nam hij in 1976 plaats op de bank voor ‘de treurbuis’ (door hem ook wel ‘jammerkast’ genoemd) en sabelde in een dagelijks krantenstukje alles neer wat hij zag. “Verdient de tv het dat je er elke dag over schrijft? Krijgen bakstenen ook zoveel aandacht van een juwelier?”
Geert Buelens stelde [...]
Nostalgie kon me geen parten spelen. Ik ben Humo beginnen kopen in 1991. De generatie Herman de Coninck, Piet Piryns en Marc Didden is helemaal aan mij voorbijgegaan. Humo valt in mijn beleving samen met een ander triumviraat: Rudy Vandendaele, Gummbah en de betreurde Patrick De Witte. De nog jonger gestorven Mijlemans ken ik alleen van de weemoedige verhalen die rond zijn persoon hangen.
Verplicht nummer in die mythevorming is zijn [...]
Een dierbare vriend is geboren en getogen in de schaduw van de Hindoekoesj, op de grens tussen het noord-oosten van Afghanistan en het noorden van Pakistan. Door hem ben ik meer dan gemiddeld geïnteresseerd in de Perzische cultuur en was het ook een kwestie van tijd tot ik dit boek tot me nam. Een Engelsman neemt afscheid van zijn burgerlijke leventje en onderneemt een poging [...]
Van een moderne roman verwacht ik dat hij een aantal dimensies heeft – drie is een aardig minimum. Humoristische boeken vormen de uitzondering op die regel. Omdat er al zo weinig te lachen is in de wereld. Het stoorde me dus niet dat David Lodge een one issue novel schreef over geboortebeperking, en dat de enige variatie school in het handvol auteurs dat hij in elk [...]
Wie interpunctie niets kan schelen, zal ook geen leerboek over interpunctie lezen. Daarom is dit fijne werkje van Lynne Truss vooral een uitnodiging aan ons, punctuele neuroten, om samen te lachen – of te huilen – om al die rabauwen die onze leestekens maltraiteren. De verkoopcijfers van Eats, shoots & leaves (denk een kwaaie panda bij de titel) bewijzen dat wij niet dun gezaaid zijn.
Ja, ik behoor tot de doelgroep, [...]
Het recept van Nathanael West? Schrijf een roman over een onderwerp, een milieu, mensen, waar je wat van afweet. Combineer zorgvuldige beschrijving met dialoog – veel natuurlijke dialoog. Is er melodrama, zorg dan voor humor. Laat niet de toon maar de personages sentimenteel zijn. En houd het kort, please. Schrijf de roman van je dromen en gooi de helft in de prullenmand.
The day of the locust is de roman uit 1939 die de [...]
Ik wist wat met een ‘catch 22’ bedoeld werd: een vicieuze cirkel in een set van regels waardoor geen ontsnapping aan het status quo mogelijk is. Toch is het altijd weer schrikken dat aan zo’n staande uitdrukking een mammoet van een roman ten grondslag ligt. Daarin probeert een Amerikaanse luchtmachtkadet onder gevaarlijke gevechtsmissies uit te komen. Tevergeefs: hij blijft gekluisterd aan zijn basis.
En net zoals het madeleinekoekje al [...]
Ik ben gebotst op de naam George Carlin in 2009, een jaar na zijn dood. Het werk van de Amerikaanse stand-up comedian bleek helemaal aan mij besteed omdat zijn routines uptempo en zéér talig zijn. Ik weet natuurlijk niet hoe Carlin te werk ging, maar het kan niet anders of hij had hele steekkaartenverzamelingen met modieuze termen en frases die op zijn zenuwen werkten. [...]
The cynic’s dictionary: de Ierse bloemlezer Aubrey Dillon-Malone heeft een boekje samengesteld met krak dezelfde titel. Maar hij koos citaten van anderen. Rick Bayan, copywriter in de reclamewereld, bedacht zijn definities zelf.
Waar zijn grote idool Ambrose Bierce in diens The devil’s dictionary tijdloze begrippen en sentimenten (‘huwelijk’, ‘advocaat’, ‘jeugd’, ‘geluk’) van een definitie voorzag, kiest Bayan voor specifiekere begrippen. Op die manier biedt het boekje een mooie [...]