chinese schimmen - simon leysDat ik de vaderlandsche politiek maar met één – halfdichtgeknepen – oog volg, komt omdat hier alleen maar punten en komma’s kunnen veranderen. Men schuift een beetje naar rechts, naar links, weer naar rechts, und kein Ende. Het onverkwikkelijke aanmodderbad van de parlementaire democratie zie ik dan ook niet als een vehikel om een land goed te besturen, hooguit als een rem die extremen voorkomt.

Wanneer ik me daar weer eens [...]



Ik heb ooit het script geschreven voor een kortfilm. Een cadeautje was dat, voor een vriend die bij zijn studie architectuur in New York om een goed verhaal verlegen zat om zijn eindproject in de filmklas af te ronden. Ik weet nog dat ik het toen bijzonder moeilijk vond om me tot dialoog en een paar schaarse vingerwijzingen te beperken. Want dat is dé [...]



Ik heb zes dagen van mijn leven besteed aan dit boek. Vier avonden om het boek te lezen, en dan nog eens twee namiddagen om het samen te vatten. Drie oorlogen heeft me vooral laten nadenken over wat er overblijft van middelbare schoolkennis, en over het geschiedenisonderricht dat ik tot mijn achttiende kreeg. Waarom voerde ik vroeger nooit een klap uit tijdens [...]



Ik ben een kind van de jaren tachtig. Eentje dat bovendien mooi aan het clichébeeld beantwoordt: individualistisch, nostalgisch, maar vooral: op een verwende manier verstoken van elk idealisme. Jeuk krijg ik van de wereldbeteraars uit de jaren zestig en zeventig en hun grote verhalen. Dat ik die generatie niet begrijp, is voor een groot stuk te wijten aan mijn gebrekkige kennis van het culturele [...]