leave me alone - maureen corriganHet blijft één van de grote paradoxen van de literatuurbijlagen. Juist van de mensen die betaald worden om boeken te bespreken, kom je haast nooit aan de weet in welke mate dat lezen hun leven echt beïnvloedt. Soms krijg je de indruk dat het lezen hun lezen niet eens stuurt: de ene week wordt de loftrompet gestoken over de nieuwe Houellebecq, de week erop wordt een poëtische flutroman bewierookt.

Onder [...]



cakes and ale - william somerset maughamIk laat me in de regel niet in met schrijvers, en reageer praktisch nooit op de ‘brandende kwesties’ die spelen op hun drenkplaatsen online. Dat riekt immers naar netwerken, en niets dat mij van blindere haat vervult dan netwerken. Ik vind dat deze site zich op eigen kracht moet bewijzen. Dat zal de snob zijn in mij, maar ook de man die aandacht en lof alleen kan geloven [...]



the intellectuals and the masses - john careyDit is het boek waar ik het eerder deze week over had. John Carey, toen Merton Professor of English aan Oxford, shook the academy toen hij in 1992 een onderbelicht aspect van de modernistische beweging bloot legde: haar dedain voor de lagere burgerij. Carey’s stelling: om zich te onderscheiden van de massamens zagen literatoren zich genoodzaakt complexere boeken te schrijven.

Carey trapt af met de klassieke beschrijving [...]



the modern world - malcolm bradbury 2“Make it New,” sommeerde Ezra Pound, en daar bedoelde hij meer mee dan de plicht voor schrijvers om origineel te zijn. Hun onderliggende filosofie moest veranderen, vond hij, de wisselwerking tussen vorm en inhoud diende herbekeken, en de relatie tussen kunstenaar en publiek was ook al een update toe. Malcolm Bradbury (1932-2000) portretteerde tien schrijvers die aan die eisen voldeden.

Die auteurs kunnen we rangschikken onder het kopje ‘modernisme’ [...]



Radiolara - BastetVan de Nederlandse archeoloog Frédéric Bastet liggen een paar deeltjes Wandelingen door de klassieke wereld op me te wachten. Het is goed om te weten dat die klaar liggen, tot ik weer eens zin krijg in antieke beschaving en beschaafd vermaak. Bastet was iemand die kon genieten van de plooienval van een peplosbeeld. Ik, die genieten tout court een hele klus vind, sta altijd klaar om zoiets aan te leren.

Radiolara, gered van [...]



rita renoir - freddy de vreeFreddy De Vree (1939-2004) publiceerde een paar dichtbundels (waaronder Een sneeuwvlok in hel, over Aleister Crowley), een kritisch boek over de kunsthandel en enkele persiflages op het misdaadgenre, vaker wel dan niet onder een schuilnaam. Meer dan scheppend auteur was hij een van Vlaanderens meest eclectische pleitbezorgers van de literatuur en beeldende kunsten van de laatste veertig jaar.

Ruim drie decennia lang maakte De Vree cultuurprogramma’s op de radio. Hij [...]



De Amerikaanse schrijver en criticus Dale Peck behoort samen met James Wood en B.R. Myers tot de grote discontents van de hedendaagse romankunst in zijn land. Peck maakte naam met een recensie waarin hij The black veil compleet de vernieling in schreef. Openingszin: “Rick Moody is the worst writer of his generation.” Hatchet jobs bundelt een aantal van zijn kritieken. Iedere bespreking bijltjesdag.

Althans, zo wordt het graag voorgesteld [...]



Jan Brokken — een naam die Vlamingen niets zal zeggen, ondanks die respectabele back catalogue. Zelden hoor ik een Vlaamse auteur warm worden van zijn werk. Zelden tref ik zijn boeken aan in de rommelbakken met afgevoerde titels van de bibliotheek. Zijn documentaire fictie laat de dames koud in mijn vriendenkring — de enige kennissen die weleens een boek doornemen. En ook ik dacht lang dat ik niets van de [...]



Maarten ‘t Hart heeft ooit geschreven hoe moeilijk het is je breed in te lezen in de poëzie. Na een paar gedichten droogt de ontvankelijkheid al op die nodig is om zo’n korte intense tekst te lezen. Maar wat doe je dan? Doorgaan met lezen, ook al mis je de buigzaamheid om nog af te wijken van de aangenomen leesstrategie en je verwachtingspatroon? Of je elke avond [...]



“Ik schep er vooral voldoening in samen met een verstandig mens te lezen, want op die manier denkt men voortdurend na over wat men leest en de overpeinzingen die zo ontstaan, vormen het aangenaamste en het nuttigste gesprek.” De bedenking van La Rochefoucauld is een van de motto’s die Wam de Moor aan deze verzameling kritieken heeft meegegeven. En: De Moor blijft ook trouw aan [...]