Zoekresultaten 1 - 10 van de 217 voor de tag: romans.
Ik heb de boeken van de literaire bratpack of, ruimer, de Generatie X-schrijvers altijd graag gelezen. Ook ik behoor immers tot de generatie na de babyboom-generatie, ruwweg geboren tussen 1960 en 1980, wier jeugd werd gekleurd door Reagan en Bush Sr., Tsjernobyl en de Space Shuttle, de stemmingmakerij rond AIDS en drugs, de val van de Berlijnse Muur en het einde van de Koude Oorlog.
Al moet ik zeggen [...]
Vaak hecht de herinnering aan de plaats waar je het hebt gelezen zich krachtiger aan een boek dan herinneringen aan de inhoud. Ik zie mezelf nog zitten in de refter van de school voor volwassenonderwijs, een jaar of dertien geleden. Ik weet nog hoe ik tevergeefs de plot heb proberen uit te leggen aan medestudenten. Maar het spiegelpaleis dat Peter Ackroyd heeft gebouwd, schets je niet in één, twee, drie.
Deze roman [...]
Ik laat me in de regel niet in met schrijvers, en reageer praktisch nooit op de ‘brandende kwesties’ die spelen op hun drenkplaatsen online. Dat riekt immers naar netwerken, en niets dat mij van blindere haat vervult dan netwerken. Ik vind dat deze site zich op eigen kracht moet bewijzen. Dat zal de snob zijn in mij, maar ook de man die aandacht en lof alleen kan geloven [...]
Er is levenservaring nodig om de fijne karaktertekening van een schrijver te waarderen. Madame Bovary deed niets bij de eerste leesbeurt. Ik puberde nog; wist ik veel dat vrouwen zo’n hekel aan consciëntieuze droogstoppels kunnen hebben (zeker wanneer deze ook nog eens onbemiddeld zijn) dat overspeligheid met frivolere heerschappen – en daarmee de ondergang – lonkt. Achteraf lijkt dat bijna basiskennis.
The painted veil (1925) volgt in wezen het [...]
In een eerdere bespreking vatte ik mijn probleem met Paul Auster als volgt samen: “Door toeval te laten inwerken op wilszwakke personages creeërt een schrijver de facto een gedetermineerd universum, een hefboom waarmee hij zijn artistieke bedoelingen kan onderstrepen. Austers postmoderne toeval verschilt met andere woorden in niets van het toeval in een negentiende-eeuwse keukenmeidenroman.”
Dat Auster in Travels in the scriptorium bezocht wordt (in beide betekenissen van [...]
Boeken in zakformaat bestaan al lang. De moderne pocket — strikt genomen mass-market paperback genoemd — ontstond echter in Duitsland, toen Kurt Enoch van Albatross Books in 1931 op het idee kwam om kleine, goedkoop gebonden boekjes in enorme oplagen te verspreiden. Het idee werd door Allen Lane en Penguin Books verfijnd en populair gemaakt in 1935. Enoch moest zijn experiment door de oorlog staken.
Hoewel de eerste Nederlandse [...]
Achteraf las ik dat De bourgeoiswereld van vroeger het ideale instapboek is van Gordimer. Daar was ik blij om: de bevestiging dat er een nieuw aantrekkelijk oeuvre voor me openligt. Want Gordimer schrijft verhalen zoals ik die het liefste heb. Geloofwaardige personages die kampen met morele dilemma’s, in een maatschappelijke inbedding die ver genoeg van me afstaat om interessant te zijn.
We schrijven eind jaren zestig. Na het plaatsen [...]
De strekking van een roman kan soms onthouden worden via één beeld. Er is één beeld in De trotse bedelaars waarvan ik hoop dat het me nog lang zal heugen. Een oude man, goed gekleed, zit op een stoel voor een lege winkel. Vanaf die plek bekijkt hij waardig en zonder gêne de passanten. Hij verkoopt niets; de winkel is slechts een decor om zijn vrienden te ontvangen en [...]
De Egyptische schrijver Albert Cossery is een navolgeling van Blaise Pascal, waar die zei dat alle ellende op de wereld voortkomt uit het feit dat mensen niet lekker thuisblijven. Cossery gaat nog verder en laat zijn personages ook thuis geen klop uitvoeren. Een heldendaad is dat niet: net als hun geestelijke vader zijn de ‘luiaards in de vruchtbare vallei’ voldoende welgesteld om niet te hoeven werken.
De [...]
Van een moderne roman verwacht ik dat hij een aantal dimensies heeft – drie is een aardig minimum. Humoristische boeken vormen de uitzondering op die regel. Omdat er al zo weinig te lachen is in de wereld. Het stoorde me dus niet dat David Lodge een one issue novel schreef over geboortebeperking, en dat de enige variatie school in het handvol auteurs dat hij in elk [...]