Ik laat me in de regel niet in met schrijvers, en reageer praktisch nooit op de ‘brandende kwesties’ die spelen op hun drenkplaatsen online. Dat riekt immers naar netwerken, en niets dat mij van blindere haat vervult dan netwerken. Ik vind dat deze site zich op eigen kracht moet bewijzen. Dat zal de snob zijn in mij, maar ook de man die aandacht en lof alleen kan geloven [...]
Koning Leopold II (1835-1909) was een man met megalomane ambities. Als Saksen-Coburger was hij verwant met half koninklijk Europa en wou hij in zijn kleine koninkrijkje niet onderdoen voor zijn machtigere familieleden. Zijn plannen om Brussel te moderniseren zoals Hausmann dat met Parijs had gedaan, bleven nog binnen de perken. Maar toen hij in 1885 een flink stuk Afrikaans binnenland kreeg, was [...]
Dubbelster hinkt op vier benen. Het wil een satire zijn op het televisiemilieu. Het is het portret van een presentator, Otto, die een persoonlijkheidscrisis doormaakt. We krijgen inzicht in de homo-erotische relatie van deze man met zijn vriend Arthur. En Komrij speelt wat met het dubbelgangersthema. De vier motiefjes lossen op in de bewust licht gehouden toon van de roman, zodat er nauwelijks iets blijft hangen.
Otto Kapteijn is een vierendertigjarige showmaster [...]
Kolder! Vaudeville! Door een naamsverwarring wordt niet schrijver John Boot, maar natuurcolumnist William Boot door een Londense tabloid gestuurd naar Oost-Afrika. De eenvoudige tuinder moet rapport uitbrengen over de dreigende burgeroorlog in het fictieve landje Ismailië. Scoop — eind jaren tachtig een televisiefilm met Renée Soutendijk — staat geboekt als een klassieke roman over de waanwijsheden van het journalistieke bedrijf.
Scoop resideert vaak in top 100-lijstjes en wordt geprezen door jongens [...]
“This page is for people who have trouble slogging through the information on book jackets or feel intimidated by the title and cover itself.”
.
> http://betterbooktitles.com/
“The Satirist is a web journal featuring book reviews, satire, Borgesian-style fake criticism, parody, and similar forms of writing.”
.
> http://www.thesatirist.com/
Literaire parodieën en allusies vergen zowel van publiek als uitvoerder een grondige kennis van het origineel. Anders stokt de communicatie. Umberto Eco was schaamteloos elitair in zijn grapjes. Daarom waren zijn Kleine kronieken zo’n geestige bundels. Douglas en George — hoogleraren aan Amherst College en columnisten voor de New Yorker — spelen meer op veilig en nemen alleen de grootste gemeenplaatsen uit de canon [...]
> http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Internet_phenomena
> http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_films_in_het_publiek_domein
> http://en.wikipedia.org/wiki/Category:Government_typefaces
> http://en.wikipedia.org/wiki/Category:Philosophy_books
> http://en.wikipedia.org/wiki/Category:Parodies
> http://en.wikipedia.org/wiki/Atlanta_Nights
> http://en.wikipedia.org/wiki/Ern_Malley
> http://en.wikipedia.org/wiki/Spectra_(book)
> http://en.wikipedia.org/wiki/Nat_Tate
> http://en.wikipedia.org/wiki/Category:Literary_hoaxes
Een goede reden waarom zoveel Nederlandstalige recensies boter noch vis zijn, is belangenvermenging. Weinig recensenten doen namelijk alleen maar dat, recenseren. Ze zijn zelf schrijver, of willen het zo graag worden. Ze zijn met een schrijver bevriend of zitten in hetzelfde fonds. Of ze klussen bij: in de week moeten ze voor de krant op vraaggesprek met de auteur van dat pas besproken boek; [...]