Er is nog niets veranderd sinds de middelbare school: huiswerk doe ik nog altijd op de laatste knip. Elke maand een Greene lezen, wou ik dit jaar. Maar ik moest me reppen om Brighton Rock uit te krijgen. Greene heeft heel veel pagina’s nodig om een eenvoudig verhaal te ontrollen. Brighton Rock is wel een aardige portretstudie. John Carey had gelijk: “The novel was saved by its characters from [...]
Kolder! Vaudeville! Door een naamsverwarring wordt niet schrijver John Boot, maar natuurcolumnist William Boot door een Londense tabloid gestuurd naar Oost-Afrika. De eenvoudige tuinder moet rapport uitbrengen over de dreigende burgeroorlog in het fictieve landje Ismailië. Scoop — eind jaren tachtig een televisiefilm met Renée Soutendijk — staat geboekt als een klassieke roman over de waanwijsheden van het journalistieke bedrijf.
Scoop resideert vaak in top 100-lijstjes en wordt geprezen door jongens [...]
Wat moet er nog in Privé-domein verschijnen? Die vraag had Martin Ros gesteld aan een van zijn belangrijkste fondsauteurs, Maarten ‘t Hart, in de jubileumuitgave Privé-domein 1966-1984. De soms slap uitgevallen titels van de laatste jaren indachtig, valt het diep te betreuren hoe weinig er terecht is gekomen van het prachtige wenslijstje dat Ros voorgelegd kreeg. Waarom, om maar iets te noemen, is [...]
De handeling van dit kortverhaal gaat terug tot het jaar 1910, toen het verschijnen van de Komeet van Halley de gemoederen beroerde. Een legendarische gebeurtenis, de eerste maal dat men de komeet op foto kon vastleggen. Bovendien beweerden de media, tegen het protest van gevestigde astronomen in, dat de komeet voor emissie van cyanide zou zorgen richting aarde. Schulz doet niets met beide gegevens. [...]
Eugène Delacroix is een schakelfiguur tussen de Franse Revolutie en de industriële revolutie, tussen de romantiek en het impressionisme. In de kunst valt hij niet binnen mijn interesseveld (1870-1939). Hoewel ik de reputatie van zijn dagboek ken, heb ik het daarom lang van me afgeduwd. En kijk, Privé-domein bracht onder de noemer Ik heb het niet over middelmatige mensen een nogal verminkte selectie op de [...]
De Chileense María Luisa Bombal (1909-1980) leidde een tumultueus leven, lees ik in de biografische notitie vooraan in het boek. Op jeugdige leeftijd verliet ze haar geboorteland om in Parijs te gaan studeren. Bij haar terugkeer in Zuid-Amerika ontmoette ze ene Elogio Sánchez, die haar grote liefde zou worden. Toen die niets begreep van haar literaire aspiraties kwam Bombal in een slopende depressie terecht: na een mislukte zelfmoordpoging [...]