Calvino is een van die auteurs van wie het korte werk me liever is dan de grote boeken. Zijn Kosmikomische verhalen. De belevenissen van Marcovaldo. De vroege novelle De gespleten burggraaf houdt het midden tussen een Voltairiaanse fabel en de struikroversvertellingen in de bundel Italiaanse volkssprookjes die Calvino in 1956 zou samenstellen. Na een trits sociaalbewogen romans werd dit boekje de opmaat voor zijn inventievere werk.

De gespleten burggraaf bestond aanvankelijk als zelfstandig werk, [...]



Soms kijk ik met grote lusteloosheid naar de hedendaagse kunst. Alles is al eens gedaan. Alles is vooral al eens béter gedaan. Dat gevoel. Gezichtsbedrog natuurlijk. Alsof iemand anno 2009 eindelijk op het topje van de pyramide staat en het definitieve overzicht heeft. Alsof de kunstgeschiedenis net nu tot stilstand zou zijn gekomen. Tegen dat narcisme en gezichtsbedrog helpt het lezen van gedateerde kunstboeken. [...]



In deze oude, bij mijn weten nooit meer herdrukte bloemlezing zijn columns, pamfletten en verhalen opgenomen van een van de meest gevreesde pennen van het interbellum, de Berlijnse schrijver Kurt Tucholsky (1890-1935). Hij schreef zoveel dat hij een handvol noms de plume nodig had om alles te herbergen, zegt Simon Carmiggelt in de inleiding: Ignaz Wrobel, Peter Panter, Theobald Tiger, Kaspar Hauser en zijn eigen naam.

Carmiggelt stipt verder [...]