Icons of graphic design - Steven Heller en Mirko IlicIk ben tuk op mooie grafische ontwerpen. Niet zelden organiseer ik op zondagmiddag een strooptocht op internet. Dan hak ik met een machete mijn weg tussen de tumblrs en flickrs van deze wereld. Een download manager doet de rest. Honderdduizenden HQ-plaatjes staan te blinken op mijn harde schijf. Af en toe ga ik daar met de kam door. Om wat orde te brengen.

Ik heb zelfs [...]



emotion - dylan evansIn het middelbaar leerden we vroeger bedroevend weinig over de menselijke psyche. Hooguit vingen we in een cultuurhistorische context een glimp op van Freud. En omdat te weinig kennis soms gevaarlijker is dan helemaal geen kennis, ging ik me, gefascineerd door ‘doodsdrift’ en ‘droomduiding’, verdiepen in Freuds Inleiding tot de psychoanalyse.

Adembenemende lectuur. Maar compleet achterhaald. Helaas kwam die vaststelling pas heel veel later. Wie zoals ik te lang in literaire [...]



Kaas & de evolutietheorie - HaringSoms vormen de pedagogische kwaliteiten van een auteur een genot op zich. Anders is niet te verklaren waarom ik zoveel plezier beleefde aan een titel waarin geen nieuwe dingen stonden. Bas Haring stelt zich tot taak het mechanisme van de evolutie inzichtelijk te maken voor kinderen. Daarin slaagt hij met zoveel glans dat je zou wensen dat ook alle volwassenen kennis nemen van dit boekje.

Want de evolutietheorie [...]



Ik verkeer met Gombrowicz deze maand: duizend pagina’s rationele dagboekbladen die veel van me vragen. Als tegengewicht ben ik de verzamelde gedichten van Miłosz aan het lezen. Nog zo’n gigant uit de Poolse letteren, maar anders dan Gombrowicz een religieuze natuur. Miłosz schrijft poëzie zoals ik die graag heb. Geen rijm, al te strak metrum of andere keurslijven. Neen, dit is poëzie als verhevigd proza.

Veel van deze gedichten hebben lange regels die boekvormgevers [...]



Het brein is erop berekend patronen te herkennen in de stortvloed van informatie die het te verwerken krijgt. Vaak werkt dat mechanisme te goed, en ontwaren we patronen waar er geen zijn. De ironie wil dat een intelligent iemand kwetsbaarder is voor bijgeloof, want beter in het bedenken van vergezochte verklaringen. C laat dat mooi zien. Literatuurwichelaar Paul Claes paart briljante vondsten aan gênante missers.

C, lezen we in de inleiding, [...]



Walter van den Broeck wordt zeventig vandaag. Dit weekend werd de jarige al op geheel eigen wijze gefêteerd door Herman Brusselmans. “Brusselmans heeft van de hyperbool zo’n versleten stijlfiguur gemaakt dat hij volledig ongeloofwaardig is geworden,” sputterde een van de vaste reaguurders tegen. Misschien. Maar het stuk was ook een van [...]



Ik ben een francofiel. Na de Nederlanders waren het de Franse schrijvers die me het meest hebben gevormd toen ik voor het eerst serieus begon te lezen. De Franse literatuur had alles wat ik als jonge twintiger zocht in boeken: tobbers als Gide, moralisten als Camus, speelvogels als Queneau. Er waren toen weinig negentiende-eeuwse realisten die iets verkeerds konden doen en de gouden tijd (1920-1960) [...]



Heeft Vlaanderen eigenlijk schrijvers als Peter Bügel? Ik kan eigenlijk alleen Gie van den Berghe bedenken, al heeft die veel minder humor in huis dan Bügel en brengt hij vooral boeksamenvattingen. Luc Bonneux zou een goede kandidaat zijn, maar hier te lande is er natuurlijk geen enkele uitgeverij die brood ziet in een boek van hem, dat dus bijgevolg ongeschreven blijft. Neen, voor de [...]



Ook in mijn naslagwerkenkast is John Gross goed vertegenwoordigd. Gross tekende voor een handvol bloemlezingen bij de Oxford University Press: verzamelingen aforismen, essays, literaire anekdotes, parodieën… Stuk voor stuk boeken die volgens kenners opvallen door het grote aandeel niet eerder gebloemleesd materiaal. In een bloemlezing uit zijn eigen leven was Gross kennelijk niet geïnteresseerd. Een kort boekje over zijn jeugdjaren mocht volstaan.

John [...]



Alleen een salongeleerde zal het wagen de aard van een heel volk op te hangen aan een stokoude roman. Maar de Britse schrijfster Miranda France is aards genoeg om dat niet te doen. Haar excursies naar de wereld van Cervantes en Don Quichot zijn ook gemakkelijk te negeren voor wie dat wil. Wat overblijft is een mooi tijdsbeeld van het vitale Spanje uit het einde [...]