Lange tijd heb ik de boeken van Hrabal gelinkt aan het prettig-improviserende sfeertje van Kusturica’s Black cat/white cat. Entertainment, zonder meer. Tijdens het lezen van deze bundel met verhalen daagde echter een elementair besef. Het besef dat dit eigenzinnige proza ook een middel was voor Hrabal om los te breken uit de grauwe realiteit van de Tsjecho-Slowaakse Socialistische Republiek.

Vandaar dus die roezige taal. Vandaar dat schuilen in de verbeelding. Literatuur was voor Hrabal [...]



Gemengde gevoelens. Om te beginnen: voldoening. Deze website krijgt stilaan voldoende body; de duizendste bespreking zal net niet samenvallen met Nieuwjaar. Maar ook: frustratie. Ik maak al vijftien jaar notities bij mijn lectuur, terwijl AvdB nog maar vijf jaar online staat. In mijn digitaal archief liggen de bouwstenen voor nog eens duizend besprekingen weg te rotten. Van boeken gelezen in de periode 1997-2007.

Slechts af en toe is er tijd [...]



Dit is geen weblog over literatuur. Dit is een weblog over boeken. Als ik geliefde schrijvers memoreer, doe ik dat het liefst via hun werk. Met Gerrit Komrij (1944-2012) kwam ik meer dan vijftien jaar geleden in contact. Ik puberde nog, las graag en wist verder van niets. Toen maakte ene Patrick Demompere zijn opwachting in mijn lijfblad. Boekbesprekingen schreef-ie, maar dan anders. Een openbaring: literatuur kon je ook in brand [...]



Kolder! Vaudeville! Door een naamsverwarring wordt niet schrijver John Boot, maar natuurcolumnist William Boot door een Londense tabloid gestuurd naar Oost-Afrika. De eenvoudige tuinder moet rapport uitbrengen over de dreigende burgeroorlog in het fictieve landje Ismailië. Scoop — eind jaren tachtig een televisiefilm met Renée Soutendijk — staat geboekt als een klassieke roman over de waanwijsheden van het journalistieke bedrijf.

Scoop resideert vaak in top 100-lijstjes en wordt geprezen door jongens [...]



Het laatste woord en andere verhalen is het laatste boek van Graham Greene dat bij leven gepubliceerd werd. Wat de titel hoogst ironisch maakt. De bundel bevat twaalf verhalen die de hele schrijverscarrière van Greene bestrijken: van 1923 tot 1989. Slechts vier verhalen waren eerder in boekvorm verschenen en geen enkel had een of andere editie van de Verzamelde verhalen gehaald — te gedateerd, [...]



Een broodjeaapverhaal, stadssage of urban legend is een verzonnen verhaal over een bizarre gebeurtenis, vaak van recente datum, dat als waar gebeurd wordt doorverteld. Vooral door de manier waarop ze verteld worden, winnen broodjeaapverhalen aan overtuigingskracht. Peter Burger is zeker niet de eerste die ze verzamelt, maar dit boek maakt mooi duidelijk dat de sterkste verhalen niet uitsterven — ze beginnen een nieuw leven [...]



Alles raakt aan alles. Eerder deze week begreep ik niet waarom Sam Harris niet álle dogmatische heilsdenken had verketterd. Inmiddels vernam ik dat J.P. Guépin, wiens boek over het humanisme gisteren aan bod kwam, in Weg met de bohème heeft geschreven over de link tussen het christelijk geloof en de seculiere variant ervan, het marxisme. De backlist van Guépin — archeoloog, classicus, [...]



Als ik strips bespreek, zoals de laatste tijd steeds vaker gebeurt, voel ik me een beetje als een olifant in de porseleinwinkel. Eentje die weliswaar zijn slurf intrekt, maar met dat logge lijf van ‘m geen blijf weet. Mijn opmerkingen klinken nogal zuur, verpest als ik ben door al dat prozagelees en daarom strips te zeer afreken op tekst en scenario. Althans, ik merk het [...]



De Amerikaanse historicus Robert Darnton heeft twee grote passies: het boek en de Franse achttiende eeuw. In deze bundel met lange essays cirkelen de thema’s om elkaar heen als een dubbelplaneet met een korte omlooptijd. Als instapboek is De kus van Lamourette ongeschikt, vanwege het theoretische gepalaver over het vak geschiedenis. Maar wie ook maar een beetje bibliofiel is mag zich Darntons beschouwingen over [...]



Ik ben een mens en, correct me if I’m wrong, u bent een mens. Maar wat betekent dat eigenlijk, ‘mens zijn’? We kunnen die vraag oplossen door te wijzen op wat we blijkbaar niet zijn: dieren. Met Descartes denken we dan eigenlijk stiekem dat dieren een soort machines zijn, terwijl mensen naast een machine (het lichaam) ook een geest hebben. Het beeld is erg [...]