mijl op zeven - mijlemansNostalgie kon me geen parten spelen. Ik ben Humo beginnen kopen in 1991. De generatie Herman de Coninck, Piet Piryns en Marc Didden is helemaal aan mij voorbijgegaan. Humo valt in mijn beleving samen met een ander triumviraat: Rudy Vandendaele, Gummbah en de betreurde Patrick De Witte. De nog jonger gestorven Mijlemans ken ik alleen van de weemoedige verhalen die rond zijn persoon hangen.

Verplicht nummer in die mythevorming is zijn [...]



Lange tijd heb ik de boeken van Hrabal gelinkt aan het prettig-improviserende sfeertje van Kusturica’s Black cat/white cat. Entertainment, zonder meer. Tijdens het lezen van deze bundel met verhalen daagde echter een elementair besef. Het besef dat dit eigenzinnige proza ook een middel was voor Hrabal om los te breken uit de grauwe realiteit van de Tsjecho-Slowaakse Socialistische Republiek.

Vandaar dus die roezige taal. Vandaar dat schuilen in de verbeelding. Literatuur was voor Hrabal [...]



Een Penguinnetje dat me in de schoot viel. William Trevor. Geboren 1928. Romancier en vooral schrijver van kortverhalen. Vijf keer genomineerd voor de Booker. “One of the elder statesmen of the Irish literary world, he is widely regarded as one of the greatest contemporary writers of short stories in the English language.” En dan vreselijk moeten duwen om de tweehonderd blaadjes [...]

§6482 · Thursday 8 November 2012 · recensies · (Reageer) · Tags: , , , , ,


Een tafel voor één bevat notities van een cineast die, zelfs als hij te gast is op een internationaal filmfestival, heel weinig meemaakt. Het zijn ‘reisberichten’ omdat de notities werden gemaakt in een breed scala aan Europese en Noord-Amerikaanse steden, zonder dat die locaties nu pregnant worden opgeroepen door de schrijver. Alleen wat Eric de Kuyper aantekent in het Oost-Berlijn van de jaren vijftig en de Bondsrepubliek Duitsland van de [...]



Koning Leopold II (1835-1909) was een man met megalomane ambities. Als Saksen-Coburger was hij verwant met half koninklijk Europa en wou hij in zijn kleine koninkrijkje niet onderdoen voor zijn machtigere familieleden. Zijn plannen om Brussel te moderniseren zoals Hausmann dat met Parijs had gedaan, bleven nog binnen de perken. Maar toen hij in 1885 een flink stuk Afrikaans binnenland kreeg, was [...]



De poëzie verzameld in Achter de rug : gedichten 1960-1990 vond ik al niet zo slecht als Komrij het wou. En Anthony Mertens kon zo enthousiast schrijven over Bernlef dat ik bijna in het prozaoeuvre was gedoken. Het bleef bij een paar essaybundels en de mooie roman Publiek geheim. Geen Hersenschimmen dus, dat boekje waar Vlaamse scholieren mee worden gepest.

Toch staan er aardig wat boeken van Bernlef in de kast. Al die [...]



Ik zeg het Nabokov na in zijn Lectures on Russian literature: de Russische literatuur, dat is eigenlijk maar één eeuw. Met Poesjkin, Gogol en de giganten van het realisme hebben de Russen zich in honderd jaar tijd incontournable gemaakt. Alleen is zo makkelijk te vergeten dat tussen de negentiende eeuw en de ‘sociaalrealistische’ Sovjet-romans vanaf de jaren dertig een tijdsslot lag waarin het experiment welig tierde.

De Russische poëzie [...]



“Tadeusz Borowski is cynisch en wanhopig, Jean Améry is boos en wraakzuchtig, Elie Wiesel spiritueel en bespiegelend, Jorge Semprún is afwisselend analytisch en literair. Het verslag van Levi is complex, gevoelig en ingetogen.”

Mijn parate kennis van de kamp-en overlevingsliteratuur vertoont de grootste gaten. Maar als ik bovenstaande coördinaten van Tony Judt mag geloven, houdt het proza van M.S. Arnoni (1922-1985) zich ergens op tussen dat van Jorge [...]



Gespeeld wordt hij nog, af en toe. Maar wordt Brecht nog gelezen? Bertolt Brecht (1898-1956) is een van de weinige auteurs van wie de toneelteksten verschijnen (verschenen) bij een respectabele Nederlandse uitgever. Maar net zoals bij het proza van Brecht lijkt me het hoogtepunt van die publicaties te liggen in de jaren zeventig, begin jaren tachtig.

Als er tegenwoordig al iets van Brecht verschijnt, dan betrekkelijk tamme bloemlezingkjes van zijn [...]



Spookrijders las ik in de slipstream van de essaybundel De draak en de rozentuin. Lees je een Vlaamse schrijver voor het eerst, dan maar meteen twee boeken in één keer. Een bundel met drie verhalen. Over katholieke missionarissen in China, een bandiet die kapitaliseert op de liefdadigheidshulp in Afrika, en een ex-maoïst die een Thaise bruid opscharrelt in het Oosten.

‘Spookrijders’ betekent hier dus zoveel als: steenezels die, op de verkeerde plek [...]

§5798 · Saturday 4 August 2012 · recensies · (Reageer) · Tags: , , , ,