Historische romans lijden snel aan twee gebreken. De romancier selecteert uit de geschiedenis hoofdzakelijk het materiaal dat een hedendaagse lezer nog zou kunnen interesseren, en vertekent daarmee dit verleden. Bovendien put de romancier in het commentaar dat zijn personages begeleidt meestal uit een overzicht dat de personages zelf niet hebben.

Door het bovenstaande eenvoudig om te keren, weet u meteen wat een historische roman bieden moet, voor mij. Hij [...]



Voor iemand die zoveel Nederlands leest, is het heel gek dat hij die taal haast nooit spreekt. Mijn ouders hebben mij opgevoed in het dialect, ik spreek het thuis met mijn geliefde (een West-Vlaamse), en ook in mijn beroep hoef ik alleen maar met streekgenoten om te gaan — dus is de voertaal opnieuw West-Vlaams. Tweede vaststelling: voor iemand die zoveel West-Vlaams [...]



Er wordt geen literatuur geschreven in het West-Vlaams. Wil ik iets lezen in de taal die ik elke dag gebruik en me het meeste dierbaar is, dan moet ik mijn hoop stellen op auteurs die een soort hybride Nederlands schrijven — standaardtaal opgetuigd met regionale woordenschat — en daarmee gepubliceerd raken bij een Hollands uitgevershuis dat die combinatie wel schattig vindt. Claus lukte dat, en [...]



vroeg mijn vrouw.

Schoenen?

Een ongewilde samentrekking tussen voeten en ‘schoeren’ (West-Vlaams voor schouders), twee van mijn specialiteiten.

§262 · Saturday 22 September 2007 · knipsels, persoonlijk · (Reageer) · Tags: